میرعماد در سال ۹۶۱ هجری قمری در قزوین به دنیا آمد. از همان کودکی به خط و کتابت علاقهمند بود و نزد اساتید بزرگی چون عیسی رنگکار و مالک دیلمی تعلیم دید. بعدها به تبریز رفت و از محضر مولانا محمد حسین تبریزی بهره برد. سفرهایی به حجاز، عثمانی و هند داشت و در بازگشت به ایران، در کتابخانه فرهادخان قرهمانلو مشغول به کار شد. در نهایت به اصفهان رفت و مورد توجه شاه عباس صفوی قرار گرفت. اما در پی حسادت رقبا و تهمتهایی که به او زدند، به دست عدهای ناشناس به قتل رسید و در مسجد مقصودبیک اصفهان به خاک سپرده شد
میرعماد نستعلیق را به اوج زیبایی و کمال رساند. او با حفظ اصالت خط، بسیاری از ناهماهنگیهای ظاهری حروف را اصلاح کرد. خط او با ترکیبی از ظرافت، تناسب، و استحکام، الگویی برای نسلهای بعد شد. میرعماد در خلق چلیپا، سیاهمشق و ترکیببندیهای منظم مهارت فوقالعادهای داشت. به گفته کارشناسان، او بهطور شهودی به نسبتهای طلایی در ترکیب حروف دست یافته بود. سبک خوشنویسی او چنان تأثیرگذار بود که قرنهاست الگوی خوشنویسان ایرانی و حتی خوشنویسان کشورهای همسایه قرار گرفته است.
